Dan sluit ik me af in schilderen.

Zachte kwasten, smeuïge verf,
en modellen die niet meer dan zichzelf zijn.
Ik zie door mijn vingers en knijp een oogje dicht.
Dan wordt de wereld mijn wereld.
Van licht en onschuld.
 
En ik adem weer.

Modeltekenen is mijn passie.

Ik doe het om het doen. Ik laat ze zijn wat ze zijn. Deze spanning tussen doen of juist niet meer doen levert een energiek beeld op van modellen in ruste.

Zien is tasten. En wanneer het tastgevoel groeit, groeit de intimiteit.